Eternal life, concentrated in a single breath, in a single piano tune lost in time

Γιατί βαρυγκομείς, δεν είδαμε κι εμείς
Μια ομορφιά σ’ αυτή τη ζήση
Δεν πήραμε απ’ τη φύση
Καρδιά για ν’ αγαπήσει

Αχ δεν είν’ οι καρδιές
Όλες το ίδιο καμωμένες
Ούτε κι οι ομορφιές
Στον κόσμο δίκαια μοιρασμένες

Και μες στη συντροφιά, σε κάθε ρουφηξιά
Ξεχνώ μιαν ομορφιά
Που γέμιζε μεράκι
Το παλιό μου τραγουδάκι

I might have been wrong in one thing: balance is not a very bad thing actually.

And lightnings fell from the sky while the sea opened wide and monsters got out of it, flying to the sky. Balance was immediately purified within its death.

No comments:

Post a Comment